Πρόταση δημιουργίας Σχολών-Τμήμα Μηχανικής Βιοσυστημάτων

Αθήνα 14/2/2013

 Προς

 Όλα τα Mέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας

Με αφορμή την ανακοίνωση του σχεδίου ΑΘΗΝΑ και το άνοιγμα του διαλόγου  για τον εσωτερικό εξορθολογισμό του ΓΠΑ και τη δημιουργία Σχολών, καταθέτουμε τις προτάσεις μας τόσο για τη δομή του ΓΠΑ ως αυτόνομου Πανεπιστημιακού Ιδρύματος όσο και για τη μετεξέλιξη των σπουδών Γεωργικής Μηχανικής σε σπουδές Μηχανικής Βιοσυστημάτων, με την αντίστοιχη τεκμηρίωση σύμφωνα με τις διεθνείς εξελίξεις.

Ελπίζουμε να βρείτε τις προτάσεις μας εποικοδομητικές στα πλαίσια της ανταλλαγής απόψεων που έχει αρχίσει στο Δικτυακό τόπο διαβουλεύσεων του Πανεπιστημίου μας.

Δημήτρης Μπριασούλης

Καθηγητής

Παναγιώτης Παναγάκης

Επ. Καθηγητής

Σχόλια

Καλησπέρα κύριε Μπριασούλη και κύριε Παναγάκη,

Κατανοώ απόλυτα την ανάγκη εκσυγχρόνισης του τμήματος που θα επιτευχθεί με την προσθήκη μιας επιπλέον κατεύθυνσης που είναι αυτή της Μηχανικής Βιοσυστημάτων. Υπάρχουν όμως κάποιες ενστάσεις από την πλευρά μου, κι αν είναι δυνατόν θα ήθελα να τις διαβάσετε και να μου πείτε κι εσείς τη γνώμη σας ώστε να υπάρξει διαβούλευση που είναι άλλωστε κι ο σκοπός της ιστοσελίδας.

Όπως αναφέρουν τα συννημένα αρχεία σας το τμήμα της Μηχανικής Βιοσυστημάτων είναι η μετεξέλιξη της γεωργικής μηχανικής. Βάσει αυτού θα ήθελα να αναφέρω ότι είναι μάλλον επιτήδεια η προσθήκη τμήματος που σχετίζεται με τη μηχανική από τη στιγμή που οι απόφοιτοι του τμήματός μας δεν αποκτούν τον τίτλο του μηχανικού. Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι με το σχέδιο Αθηνά αποσύρεται ο τίτλος γεωπόνου καθώς πλέον εντασσόμαστε στις περιβαλλοντολογικές επιστήμες. Συνεπώς κρίνω άσκοπη τη δημιουργία τέτοιου τμήματος καθώς δε διαβεβαιώνεται κανένα ευοίωνο μέλλον από τη στιγμή που δεν κατοχυρονώμαστε ούτε ως γεωπόνοι αλλά ούτε ως μηχανικοί. Θα ήταν αντιθέτως σωστό κατ'εμέ, να διασφαλίσουμε και να κατοχυρώσουμε τη γεωπονική μας ταυτότητα καθώς είναι η μόνη που μπορεί να μας διευκολύνει στην εργασιακή μας αποκατάσταση. Πέραν τούτου η πλειοψηφία των φοιτητών του τμηματός μου είχαν την επιθυμία να αποκτήσουν στο τέλος του προγράμματος σπουδών τον τίτλο του γεωπόνου, και σε ορισμένες περιπτώσεις όπως τη δικιά μου, αυτό αποτελούσε αυτοσκοπός των εισαγωγικών εξετάσεων. Κρίνω λοιπόν σκόπιμη την εστίασή μας προς αυτήν την κατεύθυνση.

Γεώργιος Κανέλης, Φοιτητής. 

Κ. καθηγητές,αγαπητέ συνάδελφε,

Αρχικά,απαντώντας στο σχόλιο του κ.Κανέλη,θέλω να πω τα εξής. Ναι μεν συμφωνώ με τον προβληματισμό της αναγνώρισης του πτυχίου. Διαφωνώ όμως στην κατοχύρωση της γεωπονικής ταυτότητας. Για να προχωρήσει μπροστά ο γεωπονικός κλάδος,θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμενοποίηση αντικειμένων,ή αλλιώς,ποιος ξέρει να κάνει τι. Δεν μπορούμε όλοι να κάνουμε φυτοπροστασία και βελτίωση φυτών,όπως δεν μπορούμε όλοι να κάνουμε μελέτες στάβλων, και συντήρηση νωπών αγροτικών προϊόντων. Γι'αυτό λοιπόν είναι αναγκαίος ο επιμερισμός των αντικειμένων περισσότερο από ποτέ,και κατοχύρωση των αντίστοιχων δικαιωμάτων. Ο γεωπόνος είναι συνδιαστική επιστήμη,όπως και ο μηχανικός,ίσως και σε μεγαλύτερο βαθμό. Όπως δεν υπάρχει ένας μηχανικός που να τα κάνει όλα,και λιμενικά έργα,και εξαγωγική μεταλλουργία για παράδειγμα,έτσι δεν πρέπει να υπάρχει και ένας γεωπόνος για όλα. Όποιος μπήκε σε αυτό το τμήμα για να βγει γεωπόνος,έκανε λάθος,και δεν πρέπει η ευθύνη του λάθους να βαρύνει τους υπόλοιπους. Δεν είμαστε όλοι γεωπόνοι με την έννοια που κυριαρχεί στην ελληνική ύπαιθρο και κοινωνία. Υπάρχουν διαφορετικά τμήματα με διαφορετικό αντικείμενο το καθένα,που κακώς δίνουν όλα ένα πτυχίο.

Στην πρόταση των κύριων Μπριασούλη και Παναγάκη τώρα για ορισμένες διευκρινίσεις. Τι θα συμβεί με τους φοιτητές του παλαιού προγράμματος σπουδών; Θα εξισωθεί το παλαιό πτυχίο με το νέο;  Επίσης,ποια εργαστήρια παραμένουν στο νέο τμήμα,καθώς και ποια αντικείμενα; Το νέο πτυχίο θα ανήκει στο ΓΕΩΤΕΕ ή στο ΤΕΕ; Οι επιχειρήσεις που θα προσλαμβάνουν τους αποφοίτους του νέου πτυχίου,ως τι θα τους προσλαμβάνουν;

Επιπλόν, γιατί κανείς άλλος από το τμήμα δεν υπογράφει την πρόταση; Έχει προταθεί ανεπίσημα κάτι άλλο; Συγγνώμη για την βροχή των ερωτήσεων αλλά τις θεωρώ αρκετά σημαντικές για να καθορίσω την περαιτέρω στάση μου σχετικά με την πρόταση.

Τέλος,νομίζω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμη μια συνάντηση για διάλογο στη σχολή εκτός ωραρίου μαθημάτων για να μπορούν όλοι οι φοιτητές να την παρακολουθήσουν,εκτός κι αν ενδιαφέρεστε μόνο για την άποψη των εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων.

Μετα τιμής,

Δριμυλής Πέτρος.

Με αφορμή την άποψη του φοιτητή Γεωργίου Κανέλη «….να διασφαλίσουμε και να κατοχυρώσουμε τη γεωπονική μας ταυτότητα καθώς είναι η μόνη που μπορεί να μας διευκολύνει στην εργασιακή μας αποκατάσταση», που παρόμοιες ακούστηκαν και στη συνέλευση του Τμήματος Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής στις 7 Φεβρουάριου, 2013:

Ποια είναι αυτή η ταυτότητα που κατοχυρώνει το γεωπόνο ως επιστήμονα και επαγγελματία;

Είναι αυτή που του επιτρέπει, απλά και μόνο επειδή το πτυχίο έχει τον τίτλο «γεωπόνος», να ασχολείται ανάλογα με τις περιστάσεις με φυτά, αγροτικά ζώα, τρόφιμα, αγροτική οικονομία, γεωπονική βιοτεχνολογία, φυσικούς πόρους και γεωργική μηχανική; Είναι αυτή που η Ελληνική κοινωνία έμαθε τις προηγούμενες 4 δεκαετίες ότι χαρακτηρίζει το γεωπόνο του Υπουργείου Γεωργίας, ο οποίος, άσχετα με την ειδικότητα που είχε, αναλάμβανε από την υπηρεσία του καθήκοντα επί παντός επιστητού; Είναι αυτή που διευκόλυνε τον πτυχιούχο στην ανεύρεση εργασίας σε οποιοδήποτε αντικείμενο από τα παραπάνω με μοναδικό «μέσον» το πτυχίο του γεωπόνου, άσχετα από γνώσεις; Θεωρούμε ότι επί της ουσίας όλα τα παραπάνω παραπλανούσαν τόσο την Ελληνική κοινωνία που πλήρωνε για τις σπουδές χωρίς να είναι ενήμερη για το περιεχόμενο τους όσο και την αγορά εργασίας, τις υπηρεσίες και τους αγρότες στους οποίους ο γεωπόνος παρουσιάζονταν ως «παντογνώστης» ασχέτως ειδικότητας.

Είναι προφανές ότι στην εποχή μας δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν σπουδές γενικού «επιστήμονα» επί παντός επιστητού. Η λέξη γεωπόνος χρησιμοποιείται στη χώρα μας καταχρηστικά ως μία μαγική λέξη ισοδύναμη του γενικού επιστήμονα περί τη Γεωργία. Οι σπουδές που προσφέρονται όμως είναι περιορισμένες εξ αντικειμένου σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα (διαθέσιμος χρόνος, ραγδαίες εξελίξεις επιστημών και τεχνολογίας, υποδομή βασικών γνώσεων). Η προσπάθεια να δημιουργηθούν σπουδές ευρύτερες περί τη γεωπονία οδηγούν σε πτυχιούχους που ξέρουν ελάχιστα ή λίγα από όλα!

Η Ελληνική Γεωργία όμως χρειάζεται εναγωνίως λύσεις σε πάρα πολλά προβλήματα, μεταξύ των οποίων κυρίαρχη θέση έχει η τεχνική υποστήριξη των γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων μέσα σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Χώρες όπως το Ισραήλ και η Ολλανδία έχουν επενδύσει στην εκπαίδευση και έρευνα στον τομέα της Γεωργικής Μηχανικής και της υψηλής τεχνολογίας στη γεωργία με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Το πρόβλημα επομένως είναι ότι θα πρέπει να επαναπροσδιορισθεί εξ αρχής η δομή των σπουδών στα αντικείμενα που προσφέρουν τα Τμήματα του Γ.Π.Α. σύμφωνα με τις διεθνείς εξελίξεις στα αντίστοιχα γνωστικά αντικείμενα και με καθαρούς όρους τόσο στο περιεχόμενο των σπουδών όσο και στους αντίστοιχους τίτλους.

Το ανάλογο ισχύει για τα πολυτεχνεία. Κάθε Τμήμα έχει το δικό του πρόγραμμα σπουδών και το πτυχίο αναφέρεται στο συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών και όχι στο ίδρυμα. Τα πτυχία των Τμημάτων είναι διεθνώς αναγνωρίσιμα και πιστοποιήσιμα. Ποιος θα εμπιστευόταν ένα «μηχανικό» πρόθυμο να παράσχει υπηρεσία (ή καλύτερα να βρει δουλειά) σε οτιδήποτε, από κατασκευές και μηχανήματα, χημική βιομηχανία και χωροταξία, μέχρι αεροναυπηγική και περιβαλλοντική μηχανική απλώς και μόνο επειδή το πτυχίο του θα έγραφε «μηχανικός»; Ποιος διεθνής οργανισμός πιστοποίησης θα πιστοποιούσε ένα τέτοιο πτυχίο μηχανικού-πανεπιστήμονα;  Αντίθετα μιλώντας σε όρους «χημικός μηχανικός» ή «ναυπηγός» ξέρει τόσο η Ελληνική κοινωνία τι σπουδές χρηματοδοτεί όσο και η Ελληνική αγορά τι υπηρεσίες περιμένει από τον πτυχιούχο.

Τι χρηματοδοτεί η Ελληνική κοινωνία στο Τμήμα ΑΦΠ&ΓΜ; Κάποιον που παρουσιάζεται ως «γεωπόνος» και προσφέρει υπηρεσίες φυτοπροστασίας χωρίς να έχει ιδέα, που προσλαμβάνεται στον ΟΓΑ να κάνει εκτίμηση ζημιών όντας άσχετος περί το αντικείμενο; Μήπως κάποιον πτυχιούχο του Τομέα Εδαφολογίας και Γεωργικής Χημείας να σχεδιάσει κτηνοτροφικές μονάδες τη στιγμή που ο συγκεκριμένος πτυχιούχος τη μόνη σχέση που έχει με τη Γεωργική Μηχανική είναι το δεύτερο συστατικό του τίτλου του Τμήματος που αποφοίτησε, «Αξιοποίηση Φυσικών Πόρων και Γεωργική Μηχανική»;  Είναι δυνατόν αυτός ο πτυχιούχος πραγματικά να προσφέρει υπηρεσίες στην Ελληνική Γεωργία και Οικονομία εργαζόμενος σε αντικείμενα που δεν κατέχει «αξιοποιώντας» τον τίτλο του πτυχίου του «γεωπόνου» και το παγκόσμιας πρωτοτυπίας ετερόκλητο Τμήμα από το οποίο απεφοίτησε;

Δεοντολογικά είναι σωστό η δομή του Γ.Π.Α. να εξελιχθεί προς την κατεύθυνση που υπαγορεύουν οι διεθνείς εξελίξεις τόσο όσον αφορά τους αντίστοιχους επιστημονικούς και τεχνολογικούς κλάδους όσο και τα συναφή προγράμματα σπουδών. Ειδικά στο χώρο της Γεωργικής Μηχανικής, όπως παρουσιάζεται αναλυτικά στην πρότασή μας, τα προγράμματα σπουδών μετεξελίσσονται ραγδαία προς προγράμματα Μηχανικής Βιοσυστημάτων.

Εξάλλου, τι είναι κατοχυρωμένο σήμερα για το γεωπόνο επαγγελματικά; Ο οποιοσδήποτε πτυχιούχος ή τεχνολόγος σε συναφές αντικείμενο προσφέρει υπηρεσίες σε οτιδήποτε στα πλαίσια μια ανοιχτής αγοράς εργασίας. Οι χημικοί στον κλάδο των τροφίμων, οι μηχανικοί σε αρδεύσεις, γεωργικές κατασκευές, αγροτικά μηχανήματα και αυτοματισμούς, οι γεωγράφοι και τοπογράφοι στη γεωπληροφορική, οι οικονομολόγοι στην αγροτική οικονομία, οι περιβαλλοντολόγοι και μηχανικοί περιβάλλοντος στα αντικείμενα διαχείρισης αποβλήτων και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, οι κτηνίατροι σε όλα τα θέματα κτηνοτροφικών μονάδων, κτλ. Ο εργοδότης αποφασίζει με βάση τα δικά του κριτήρια που αφορούν τις γνώσεις, τα προσόντα και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και όχι τον τίτλο του πτυχίου. Ένα γενικό πτυχίο γεωπόνου όχι μόνο δεν κατοχυρώνει τίποτε αλλά αποτελεί εμπόδιο σε μελλοντική κατοχύρωση επαγγελματικών προσόντων των πτυχιούχων των Τμημάτων του Γ.Π.Α. που προωθείται από την Ε.Ε., μια και τα προσόντα αυτά συνδέονται πλέον άμεσα με το περιεχόμενο σπουδών και όχι με τον τίτλο σπουδών που στην πραγματικότητα, ως τίτλος «γεωπόνου»,  είναι ψευδεπίγραφος για τους περισσότερους πτυχιούχους μας.

Εάν, παρόλα αυτά, επιμένουμε να θέλουμε ένα πτυχίο γεωπόνου για όλους τους πτυχιούχους του Γ.Π.Α., δεν έχουμε παρά να μετατρέψουμε το Πανεπιστήμιο σε Σχολή Γεωπονίας που προσφέρει το πτυχίο του γεωπόνου «για να βρίσκει ο πτυχιούχος εύκολα δουλειά»! Και ας πληρώνουν οι φορολογούμενοι τόσο για τις σπουδές του όσο και για τις υπηρεσίες που προσδοκούν να απολαύσουν!

Η πρότασή μας βασίζεται σε ένα στρατηγικό στόχο: να αναπτύξει το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όλα τα γνωστικά αντικείμενα σε υψηλού επιπέδου σπουδές που προσφέρονται από διεθνώς αναγνωρίσιμα προγράμματα σπουδών και που πιστοποιούνται επίσης σε διεθνές επίπεδο, ενώ παράλληλα ο τίτλος του πτυχίου τους είναι συμβατός με το περιεχόμενο των σπουδών που προσφέρονται από τα αντίστοιχα Τμήματα. Στα πλαίσια αυτά, η δημιουργία τόσο ενός σύγχρονου Τμήματος Μηχανικής Βιοσυστημάτων (ή Γεωργικής Μηχανικής που υπάρχει και ασφυκτιά εγκλωβισμένο σε ετερόκλητο σχήμα), του μοναδικού στη χώρα, όσο και ενός σύγχρονου Τμήματος Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (που επίσης υπάρχει εγκλωβισμένο στο ίδιο ετερόκλητο σχήμα), του μοναδικού στην περιφέρεια Αττικής, μόνο οφέλη θα φέρουν στο Γ.Π.Α. και τη διεθνή του εικόνα, στην ακαδημαϊκή του κοινότητα και τους πτυχιούχους του, αλλά και κυρίως στην Ελληνική Γεωργία και Οικονομία.

Ελπίζουμε να απαντήσαμε σε κάποιες από τις ανησυχίες σου που ήταν και δικές μας από την εποχή που ήμασταν φοιτητές της Ανωτάτης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών.

Δημήτρης Μπριασούλης, Καθηγητής

Παναγιώτης Παναγάκης, Επ. Καθηγητής

Υ.Γ. Για να απαντηθούν τα ερωτήματα του φοιτητή Πέτρου Δριμυλή και πιθανά ερωτήματα άλλων φοιτητών, πολύ ευχαρίστως να σας ενημερώσουμε διεξοδικά στα πλαίσια μίας συνάντησης, την οποία θα οργανώσετε. Είναι εξάλλου γνωστό ότι κάτι ανάλογο έχουμε κάνει πολλές φορές σε ημερίδες του Πανεπιστημίου, σε συνελεύσεις του Τμήματος και εγγράφως στον Τριπτόλεμο.

Αξιότιμοι κύριοι Παπαδάκη και Μπριασούλη,

Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον και την προσπάθεια που καταβάλλατε για να απαντήσετε στις θέσεις μου. Παρ'όλα αυτά, παραμένω και παραμένει η πλειοψηφία των φοιτητών του τμήματός μου, αμετάκλητοι στην ανάθεση πτυχίου γεωπόνου στο τέλος των σπουδών μας.

Για να είμαι ακριβέστερος, το πτυχίο γεωπόνου αποτελούσε και θα μπορέσει να αποτελέσει για πολλά χρόνια ακόμα ένα πολύ ισχυρό χαρτί για τους πτυχιούχους μας. Επίσης δε θεωρώ ότι αποτελεί ευθύνη του προγράμματος σπουδών στο γεγονός ότι υπάρχουν απόφοιτοι που είναι άσχετοι με το αντικείμενό τους. Αυτό το πρόβλημα σχετίζεται με την ενδοχώρια νοοτροπία και στη συνέχεια στον ευφησυχασμό ορισμένων καθηγητών που δε δείχνουν καμία διάθεση για ενημέρωση των μελλοντικών επιστημόνων στις νέες απαιτήσεις της γεωπονίας. Σκοπός πιστεύω είναι η αναβάθμιση του προγράμματος σπουδών, κι αν είναι δυνατόν, η επέκτασή του, έτσι ώστε να καθιστάται το πτυχίο μας ανταγωνιστικό απέναντι σε κάθε εξειδίκευση. Θεωρώ άστοχο τον παραλληλισμό που κάνατε μεταξύ των τμημάτων μας κι αυτών του πολυτεχνείου. Ο στόχος της παρούσας κυβέρνησης, είτε λόγω απουσίας γνώσης, είτε λόγω εξυπηρέτησης ορισμένων συμφερόντων, είναι η υποβάθμιση των τμημάτων του γεωπονικού πανεπιστημίου. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο σχέδιο "Αθηνά" που μας εντάσσει στις περιβαλλοντολογικές επιστήμες(!!!!). Είναι απορίας άξιο το πώς είναι δυνατόν ένα τμήμα που εμπεριέχει μεγάλη πληθώρα μαθημάτων γεωπονικού αντικειμένου και διαπραγματεύεται θέματα αιχμής της γεωπονίας όπως είναι η διαχείριση των υδάτινων πόρων που έχει απασχολήσει εκτενώς τα προγράμματα ΕΣΠΑ και την Ε.Ε. εν γένει, να αξιολογείται ως περιβαλλοντολογικό τμήμα. Άποψή μου είναι ότι ουδεμία σχέση έχει το τμήμα μας με τις περιβαλλοντολογικές επιστήμες, κι αυτό μπορεί να ελεγχθεί στον παρακάτω σύνδεσμο που αποτελεί το πρόγραμμα σπουδών του τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος στο πολυτεχνείο Κρήτης. http://www.enveng.tuc.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=82&Itemid=483&lang=el#9ο

Όπως βλέπετε μόνα κοινά μαθήματα με το τμήμα μας είναι τα βασικά του πρώτου εξαμήνου κι άλλα όπως η οικολογία κι οι ανανεώσιμες πηγές ενέγειας. Το τμήμα μας λοιπόν είναι κατά βάση γεωπονικό κι αυτό πιστεύω πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όλους μας. Μαθήματα όπως η γενική και η συστηματική βοτανική, η ζωολογία και η εντομολογία, η φυτοπαθολογία, η δενδροκομία, η γεωργία κ.α. δε διδάσκονται σε περιβαλλοντολογικά τμήματα παρά μόνο σε γεωπονικά. Σύμφωνα λοιπόν με την κυβέρνηση τα αντικείμενα αρδεύσεων, εδαφολογίας, ποιότητας και διαχείρησης του νερού άρδευσης κ.λ.π. δεν αποτελούν αντικείμενα θεωρητικής κι εφαρμοσμένης γεωπονικής επιστήμης, αλλά γενικά θεωρητικά αντικείμενα περιβαλλοντικής επιστήμης.(!)

Ένας άλλος λόγος που πιστεύω ότι θα πρέπει να αποτραπεί η ένταξή μας στις περιβαλλοντολογικές επιστήμες είναι η επαγγελματική αποκατάσταση. Μέχρι τώρα γνωρίζω ότι στην περίπτωση που μετατραπούμε σε περιβαλλοντολογικό τμήμα οι αλλαγές θα εφαρμόζονται από την επόμενη χρονιά, δηλαδή από τους εισακτέους του 2013. Ακόμη κι αυτό να ισχύσει βγαίνουμε ζημιωμένοι. Η αγορά θα αποφεύγει να επιλέγει φοιτητές του τμήματός μας καθώς η ισχύουσα κατάσταση κατά το τέλος των σπουδών μας θα σχετίζει το τμήμα μας με τις περιβαλλοντολογικές επιστήμες κι όχι με τις γεωπονικές. Θα προκαλούμε θαρρώ δυσπιστία στην κοινωνία για ανάθεση εργασιών που σχετίζονται με τη γεωπονία καθώς πιστεύω ότι θα αντιμετωπιζόμαστε ως γεωπόνοι δευτέρας κατηγορίας.

Εν κατακλείδι, λύση για μένα αποτελεί η αγωνιστική δράση που θα περιστρέφεται γύρω από τρεις άξονες που είναι η διατήρηση του γεωπονικού χαρακτήρα του τμήματός μας, η αναβάθμιση κι αν είναι δυνατόν η επέκταση του προγράμματος σπουδών και τέλος η προώθηση και η διαφήμιση της αξίας του γεωπονικού στον εξωπανεπιστημιακό χώρο καθώς μετά από μια επίπονη πενταετή διαδικασία το ανώτατο ιδρυμά μας είναι ικανό να παράξει εξαίρετους κι άκρως ανταγωνιστικούς επιστήμονες.

Κανέλης Γεώργιος, Φοιτητής.

Eπειδή έχουν αναφερθεί κάποιες ανακρίβειες, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι στο πολυτεχνείο οι σχολές των μηχανικών έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα από τις κατευθύνσεις τους η τους τομείς τους και τις σχολές τους.

Έτσι οι πολιτικοί μηχανικοί όποιο τομέα και να  διαλέξουν έχουν δικαιώματα για όλους  τους τομείς , ενώ έχουν ακόμα και τα πλήρη δικαιώματα των αρχιτεκτόνων και των τοπογράφων .

Επίσης οι ναυπηγοί έχουν και τα πλήρη δικαιώματα των μηχανολόγων και οι μηχανολόγοι έχουν των ηλεκτρολόγων και το αντίστροφο . Αυτά δε ανεξαρτήτως των κατευθύνσεων που επιλέγουν .

Αυτά τα δικαιώματα είναι και ο λόγος που τα τμήματα αυτά είναι υψηλής ζήτησης .

Δεν πρέπει δε να ξεχνάμε ότι το ΤΕΕ για χρόνια δεν δίνει επαγγελματικά δικαιώματα σε καινούργιες πολυτεχνικές σχολές που λειτουργούν ήδη αρκετά χρόνια .

Όλα αυτά μας δείχνουν ότι η απώλεια των γενικών δικαιωμάτων του Γεωπόνου και η αναμονή των επαφών με το ΤΕΕ , μάλλον δεν είναι προς όφελος των φοιτητών .

Όπως έχει ήδη σωστά γραφεί ήδη πτυχιούχοι άλλων σχολών ασκούν μέρος του επαγγέλματος μας .  Το να αποποιηθούμε μόνοι μας τα δικαιώματα μας και να  υποβαθμίσουμε έτσ ι την σχολή μας προφανώς δεν μας ευνοεί, ειδικά στη σημερινή εποχή .

Αντίθετα θα έπρεπε να διεκδικίσουμε να μην μας τα καταπατούν οι άλλοι .

Αν θέλουμε να πάμε σε ριζικές αλλαγές με περιορισμό των γενικών δικαιωμάτων , αυτό θα πρέπει να αφορά όλες τις σχολές , όλων των επιστημονικών πεδίων και είναι πολύ γενικότερο θέμα .

 

Σε μια προσπάθεια απαντήσεων στους σχολιαστές της πρότασης για υγιή διάλογο,θέλωνα προσθέσω τα εξής.

Αρχικά στον κ.Κανέλη. Ο παραλληλισμός με τα τμήματα του πολυτεχνείου,δεν θεωρώ ότι είναι άστοχος,καθώς αν μη τι άλλο,είναι το μεγαλύτερο,και περισσότερο αναγνωρίσιμο ίδρυμα επιστημών μηχανικής στην Ελλάδα. Καλώς ή κακώς σε αυτές τις επιστήμες ανήκει και η δική μας σχολή. Το ότι δεν υπάγεται στο πολυτεχνείο είναι άλλο θέμα. Το ότι υπάρχουν άσχετοι απόφοιτοι όπως λες, είναι κυρίως ευθύνη των ίδιων,και όχι τόσο θέμα καθηγητών. Και το ότι κάποιος απόφοιτος του τμήματος μας είναι άσχετος από φυτοπροστασία,είναι παθογένεια του προγράμματος σπουδών,γιατί δεν έχει αρκετά μαθήματα φυτοπροστασίας,σε αντίθεση με τη φυτική παραγωγή. Όμως,άλλο το γνωστικό αντικείμενο ενός φυτοτέχνη κι άλλο ενος γεωργικού μηχανικού. Κατ'αναλογία ένας της φυτικής,δεν γνωρίζει μηχανολογία γεωργικών μηχανημάτων,και ένας της ζωικής,πως να σχεδιάζει στάβλους. Πάμε παρακάτω.

Αν παρατηρήσεις κι εσύ το πρόγραμμα των μηχανικών περιβάλλοντος,θα δεις,οτι δεν διαφέρει τόσο από το δικό μας. Απλά αφαίρεσε τις βοτανικές,φυτοποθαλογία,δενδροκομίες κλπ,και πρόσθεσε ατμοσφαιρική ρύπανση,ανάλυση κατασκευών και οπλισμένο σκυρόδεμα,κοκ. Τότε όμως θα έχεις ένα πρόγραμμα environmental engineering και όχι agricultural & biosystems engineering,διαφορετικά τμήματα μηχανικής στα πανεπιστήμια του εξωτερικού που γνωρίζω μέχρι στιγμής. Το τμήμα είναι γεωπονικό,με ειδίκευση στο τεχνικό κομμάτι της γεωπονίας,ή αλλιώς τη γεωργική μηχανική. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο όρος Γεωπονικό,πρέπει να αναιρεί τον όρο Μηχανικό,και το ανάποδο.

Θα συμφωνήσω εν μέρει στην επαγγελματική αποκατάσταση. Χωρίς αλλαγή του υπάρχοντος προγράμματος σπουδών,αλλαγή τίτλου σπουδών θα ήταν ανεπιθύμητη,έως καταστροφική. Δεν είμαστε περιβαλλοντικό τμήμα με την έννοια του ευρύτερου αστικού και γεωργικού χώρου,αλλά ξεκάθαρα τμήμα γεωργικού/αγροτικού περιβαλλοντικού χαρακτήρα.

Απαντώντας στον κ.Γκίκα τώρα,να πω τα εξής. Οι μεν πολιτικοί έχουν δικαιώματα όλων των τομέων,λόγω κοινού κορμού μαθημάτων μέχρι και το 7ο εξάμηνο,από εκεί και μετά διαχωρίζονται σε τομείς και πάλι με κοινά μαθήματα όμω,και όχι εκ διαμέτρου αντίθετα. Πχ ξύλινες κατασκευές/σιδηρές κατασκευές. Στην περίπτωση του τμήματος μας,δεν ισχύει,καθώς οι τρεις τομείς είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους,ήδη από τον διαχωρισμό του 5ου εξαμήνου και μετά,σε βασικά μαθήματα των κατευθύνσεων.(http://www.civil.ntua.gr) Οι πολιτικοί μηχανικοί με εξαίρεση τις ειδικές αρχιτεκτονικές μελέτες έχουν πλήρη δικαιώματα αρχιτεκτόνων λόγω κοινών βασικών μαθημάτων. O κυριότερος λόγος όμως είναι επειδή ήταν η πρώτη σχολή μηχανικών στην Ελλάδα,στο εξωτερικό δεν συμβαίνει αυτό. Το ΤΕΕ ναι δεν δίνει δικαιώματα σε νέες ειδικότητες,πχ Μηχανικους Περιβάλλοντος,έδωσε όμως στους Μηχανικούς Παραγωγής/Διοίκησης. Με το να συγκεκριμενοποιήσουμε το αντικείμενο μας βάσει γνώσεων δεν μας οδηγεί σε αποποίηση δικαιωμάτων. Ούτε υποβαθμίζεται η σχολή. Συμφωνώ με το να διεκδικήσουμε στο να μη μας τα καταπατούν οι άλλοι. 

Τι γίνεται όμως όταν οι άλλοι προέρχονται από το ίδιο το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο;

Καλό θα είναι να κοιτάξουμε παραπέρα. Μια αντιστοίχιση με ίδιου αντικειμένου πανεπιστημίων του εξωτερικού,θα λειτουργήσει θετικά,εξελίσσοντας το τμήμα και τον γεωπονικό κλάδο γενικότερα. Θα αποσαφηνιστούν τα όρια μεταξύ των τμημάτων και αποφοίτων τους. 

Στην τελική,μια συνάντηση θα λύσει πολλές απορίες μας πιστεύω,γι'αυτό,ας μιλήσει ο καθένας με το έτος του,και ας προτείνει ημερομηνία στο φόρουμ (gewponoi.com/afp),που κατόπιν συμωνίας,θα κοινοποιηθέι στους καθηγητές για να μας απαντήσουν σε ερωτήσεις. 

Πολιτικοί μηχανικοί και αρχιτέκτονες έχουν ελάχιστα κοινά μαθήματα . Στο παρελθόν είχαν περισσότερα . Γιά τους τομείς των πολιτικών μηχανικών  , οι διαφορές παραμένουν μεγάλες , αλλά όπως λέτε τα δικαιώματα αυτά τα έχουν γιατί είναι νόμοι 80 ετών και είναι φτιαγμένοι με την λογική εκείνης της εποχής .

Ακριβώς όμως αυτοί οι νόμοι είναι και ο λόγος που τα τμήματα αυτά έχουν υψηλή ζήτηση .

Αν λοιπόν θέλουμε να αλλάξουμε και να πάμε σε δικαιώματα ανά ειδικότητα , τότε αυτό θα πρέπει να αφορά και τα 400-500 τμήματα της χώρας μας , όλων των επιστημονικών αντικειμένων , κάτι που αυτή την στιγμή δεν έχει τεθεί προς συζήτηση .