Απάντηση στην πρόταση του Δ.Ε για μετεξέλιξη της ΓΒ σε Τ.Β.Β

    Θεώρουμε πως το Πανεπιστήμιο θα πρέπει να είναι ανοικτο στις προκλήσεις τις εποχής μας γι' αυτό συγκατατιθέμεθα στην ανωτέρα πρόταση, πολλοί εξ ημών με ενθουσιασμό , πιστεύοντας ότι η δημιουργία αυτού του τμήματος με αυτές τις προδιαγραφές, εφάμιλλες των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου συνάδει με τα όνειρα πολλών Ελλήνων φοιτητών . Αυτό το τμήμα , αν δημιουργηθεί θα υλοποιήσει τους στόχους πολλών νεών οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να μεταβούν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. 

Πιστεύουμε οτι είναι απαραίτητη η δραστηριοποίηση του ΓΠΑ σε σύγχρονα και εξειδικευμένα πεδία των βιοεπιστημών και τη δρομολόγηση της εκπαίδευσης των φοιτητών  σε τεχνολογίες αιχμής με σκοπό να καταστούν ανταγωνιστικοί βάσει ποιοτικών κριτηρίων διεκδικώντας θέσεις εργασίας με αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας διότι γεωπόνοι βγαίνουν 2.000 άτομα τον χρόνο ενώ το νέο τμημα θα βγάζει συγκεκριμένο και μικρό αριθμό ατόμων με εύκολη επαγγελματικη αποκατάσταση. Επιπλέον είμαστε σ'ένα χώρο που ονομάζεται Πανεπιστήμιο όπου η κυρίαρχη έννοια είναι η Επιστήμη και ο  άνθρώπος "φύσει ορέγεται του ειδέναι," κατά τον Αριστοτέλη. Και αν, στην πρωτοποριακή αυτή πρόταση για τα ελληνικά δεδομένα, υπάρχει έστω και μια αντίθετη άποψη , θα πρέπει να σκεφτούμε ότι ιδιαίτερα σ'αυτή τη δύσκολη εποχή για την χώρα μας , επιβάλλεται να είμαστε Προμηθείς και ΟΧΙ Επιμυθείς.

Σχόλια

            Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικότερα το τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας δραστηριοποιείται σε σύγχρονα και εξειδικευμένα πεδία του πρωτογενούς τομέα βάσει του τωρινού του προγράμματος σπουδών και είναι ήδη ανοικτό στις προκλήσεις των ημερών μας. Η πρόσφατη εξωτερική αξιολόγηση εξάλλου έδειξε πως το συγκεκριμένο τμήμα χαίρει άκρας εκτίμησης από την επιστημονική κοινότητα. Χαρακτηριστική είναι μάλιστα η φετινή άνοδος του τμήματος στο μηχανογραφικό, η οποία είναι της τάξης των 700 μορίων, τη στιγμή που οι περισσότερες Σχολές της χώρας παράγουν στείρα ανεργία. Επιπροσθέτως οι 1000 περίπου υποψήφιοι που εισάγονται κάθε χρόνο στα γεωπονικά τμήματα θα μειωθούν ή και θα υποδιπλασιαστούν εξαιτίας της παύσης χορήγησης γεωπονικών δικαιωμάτων στα μη αμιγώς γεωπονικά τμήματα.
             Ζούμε σε μια εποχή, όπου το Έθνος σύσσωμο στρέφεται στην ιερή και προσοδοφόρα Γεωργία και τους τομείς της προκειμένου να βρει την πόρτα τις εξόδου από την κρίση που το ταλανίζει. Ακόμη και πτυχιούχοι με μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά που δεν έχουν σχέση με αυτή (π.χ. Φυσικοί, Μαθηματικοί, Φιλόλογοι) παρατηρούμε ότι αφήνουν τα μεγάλα αστικά και τον υδροκεφαλισμό των πόλεων και γυρίζουν στην επαρχία προκειμένου να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον υπό την καθοδήγηση των Γεωπόνων-Γεωτεχνικών, όταν ταυτόχρονα πολλά νοσοκομεία κλείνουν. Για αυτό το λόγο είναι καταστρεπτικό να αποβάλλουμε τον γεωπονικό μας χαρακτήρα και τις ασχολίες του και να στραφούμε σε χώρους που δε μας αφορούν, διότι αν για παράδειγμα ένας απόφοιτος θελήσει να ασχοληθεί με καλλιέργεια ανθρώπινων κυττάρων και απευθυνθεί σε εργαστήριο Ιατρικής μέσα στο οποίο φυσιολογικά γίνεται κάτι τέτοιο, μόλις οι Ιατροί δουν ότι δεν είναι απόφοιτος Ιατρικής ή Βιολογικού θα τον αποκλείσουν χωρίς δεύτερη σκέψη.
              Αναμφισβήτητα υπάρχει μία συνιστώσα φοιτητών της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας που υποστηρίζουν την πρόταση των 12 περίπου μελών ΔΕΠ για τη μετεξέλιξη του τμήματος σε τμήμα Βιοτεχνολογίας και Βιοεπιστημών και είναι δικαίωμά τους μιας και έχουμε Δημοκρατία. Είπα 12 και όχι 14 επειδή μέλη ΔΕΠ που δεν ανήκουν στα τωρινά Εργαστήρια της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας  δεν έχουν το δικαίωμα, προτού αποφασίσει ο κόσμος αποκλειστικά της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας που θα καταλήξει και τι θα συμβεί με το τμήμα, να εκφέρουν απόψη για το μέλλον μας. Το ότι το Γενικό τμήμα διασπάται δεν είναι αφορμή για την τοποθέτηση του Εργαστηρίου Φυσικής και του προσωπικού του στο τμήμα Γεωπονική Βιοτεχνολογίας, διότι τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα δε μας αφορούν παρά μόνο ελάχιστα στα πλάισια του μαθήματος της Βιοφυσικής. Το λογικό είναι να συμπεριληφθεί στο καθαρά πολυτεχνικού χαρακτήρα τμήμα της Αξιοπόιησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής.
             Δυστυχώς για τη συγκεκριμένη συνιστώσα που στηρίζει τη μετεξέλιξη του τμήματος ανήκει στη μειοψηφία. Το ότι κάποιοι φοιτητές πέρασαν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας θέλοντας να αποφοιτήσουν μόνο ως Βιοτεχνολόγοι και όχι ως Βιοτεχνολόγοι Γεωπόνοι είναι προφανέστατα δικό τους λάθος. Η Βιοτεχνολογία δεν συνιστά αυτόνομη επιστήμη, ούτε ο Βιοτεχνολόγος αυτόνομο επάγγελμα. Όπως δηλώνει και η ίδια η λέξη η Βιοτεχνολογία είναι τεχνολογία που εφαρμόζεται πάνω στις βιολογικές επιστήμες και ο Βιοτεχνολόγος εξειδίκευση του Ιατρού, Κτηνίατρου, Γεωπόνου ή Βιολόγου. Ο τίτλος του τμήματος Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας αντικατοπτρίζει πλήρως το περιοχόμενο του προγράμματος σπουδών και τους Επιστήμονες Γεωπόνους με εξειδίκευση στη Βιοτεχνολογία που εκπαιδεύει. Όσοι φοιτητές επιθυμούσαν να γίνουν αποκλειστικά Βιοτεχνολόγοι και δεν είχαν τη δυνατότητα να σπουδάσουν στο εξωτερικό, μπορούσαν να φοιτήσουν στο τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κακώς δεν το έπραξαν. Επίσης η ύπαρξη αυτού του τμήματος σκόπιμα δεν αναφέρθηκε στην πρόταση μετεξέλιξης και ως απόρροια διατυπώθηκε το ψέμμα "Δεν υπάρχει ανάλογο τμήμα στην Ελλάδα". Όπως ανέφερα προηγουμένως, έχουμε Δημοκρατία και ο κάθε φοιτητής του τμήματος Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας μπορεί να υποστηρίζει την πρόταση μετεξέλιξης. Ωστόσο η ίδρυση ενός μη γεωπονικού τμήματος δεν αφορά το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επιπλέον καλό είναι να μην κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια.Στην ίδια πρόταση αναφέρεται πως ένα κατεξοχήν Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Ολλανδίας προχώρησε στη δημιουργία τμήματος Βιοεπιστημών που δεν έχει σχέση με την Γεωπονία΄και καλό θα ήταν να μιμηθούμε μια τέτοια κίνηση. Μην ξεχνάτε κύριοι, πως μπροστά στην πανίσχυρη Ολλανδία, η Ελλάδα είναι τριτοκοσμική χώρα και δεν διαθέτει τις απαιτούμενες υποδομές και χρηματοδότηση για να ευδοκιμήσει κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια η ίδρυση ενός πανεπιστημιακού μη παραγωγικού τμήματος με τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, από το οποίο οι απόφοιτοι θα βρίσκουν δουλειά μονάχα στο εξωτερικό, δεν έχει να προσφέρει κάτι εκτός από την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος. 
            Η μετεξέλιξη του τμήματος θα επιφέρει μόνο δεινά, μερικά από τα οποία είναι τα ακόλουθα:
Η μείωση του χρόνου σπουδών από 5 σε 4 χρόνια συνεπάγεται μη αναγνώριση του πτυχίου ως MSc (30x8=240 ECTS).
H υπογραφή των αποφοίτων δεν θα αναγνωρίζεται πλέον σαν υπογραφή Γεωπόνου-Γεωτεχνικού.
Το τελευταίο εξάμηνο δεν θα είναι απαλλαγμένο μαθημάτων για την εκπόνηση πτυχιακής εργασίας.
Το τωρινό αξιόλογο (όχι τέλειο) πρόγραμμα σπουδών θα αντικατασταθεί από ένα συνονθύλευμα πληροφοριών, χωρίς να έχει μία κύρια ροή γνώσης και δεν θα επιτρέπει στον εκκολαπτόμενο επιστήμονα να χρησιμοποιήσει επιτυχώς τα όσα αποκομίζει. Η άποψη σύμφωνα με την οποία είμαστε λίγο Βιοτεχνολόγοι και λίγο Γεωπόνοι είναι 100 % λανθασμένη. Το ότι οι φοιτητές της Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής διδάσκονται μία Δενδροκομία, μία Γεωργία και μία Λαχανοκομία παραπάνω δεν μας καθιστά λιγότερο Γεωπόνους. Το τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας και το Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής αποτελούν ουσιαστικά τις δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, αφού εμείς εστιάζουμε στο βιολογικό υπόβαθρο της Γεωπονίας και εκείνοι στο σύστημα παραγωγής. Εξάλλου χωρίς τη συμβολή των εργαστηρίων της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας δεν είναι δυνατή η ορθή κατάρτιση Γεωπόνων.
Η αποβολή του γεωπονικού χαρακτήρα του τμήματος θα λειτουργήσει καταλυτικά για τη μετατροπή του σε ένα θνησιγενές έρμαιο που θα περιπλανιέται άστοχα σε μη γεωπονικές Σχολές πριν την τελική κατάργηση του.
           Εν κατακλείδι, η γενιά εμάς των νέων είναι ήδη ιδιαίτερα επιβαρυμένη από τα λάθη των προηγούμενων γενεών. Η ύπαρξη του δικτυακού τόπου διαβουλεύσεων και των συζητήσεων για την υποβάθμιση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε σχολή, του τρίτου αρχαιότερου ΑΕΙ της Ελλάδας, λόγω του σχεδίου-εκτρώματος "Αθηνά", είναι αποκύημα της αποτυχημένης πολιτικής "κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε χωριό και ΤΕΙ". Με αυτήν την πολιτική φύτρωσαν παντού τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με ακαθόριστη ταυτότητα και άγνωστο περιεχόμενο, των οποίων οι απόφοιτοι στο τέλος έψαχναν δουλειά μονάχα  στον ΟΑΕΔ. Με όλο το σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπο όλων των κυρίων καθηγητών της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας, ανεξαρτήτως αν υποστηρίζουν τη μετεξέλιξη ή όχι, τους παρακαλώ να μη δημιουργήσουν άλλο ένα τέτοιο τμήμα που θα εξυπηρετεί μόνο ατομικά συμφέροντα. Είναι επιτακτική ανάγκη η Παιδεία στην Ελλάδα να σταματήσει επιτέλους να λειτουργεί μονόπλευρα φορώντας παρωπίδες στον άξονα της προσφοράς, χωρίς να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν ο άξονας της ζήτησης.
 

Είμαι φοιτητής του τμήματος Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας και ποτέ ως τώρα δεν εξέφρασα δημόσια τις απόψεις μου για το πανεπιστήμιό μας. Τώρα όμως και ενώ βρίσκομαι στο τέλος των σπουδών μου, με αφορμή τα όλα όσα διάβασα νομίζω ότι έχω υποχρέωση να εκφράσω το πως βλέπω τις εξελίξεις γενικότερα, αλλά κυρίως την πρόταση μετεξέλιξης του τμήματος Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας σε τμήμα Βιοτεχνολογίας και Βιοσυστημάτων. Η επιλογή της ΓΒ ήταν συνειδητή και το προτίμησα έναντι του τμήματος Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας στη Λάρισα λόγω της επιπλέον γεωπονικής του φύσης, το οποίο θεώρησα σημαντικό πλεονέκτημα.

Αρχικά, παρακολουθώντας τα λεγόμενα στο χώρο διαβουλεύσεων για τη μετεξέλιξη του τμήματος βιοτεχνολογίας, να πω ότι συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λέει ο Κωνσταντίνος Κοντογιαννάκης και δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα σε αυτά που έχει αναλύσει. Παρ’ όλα αυτά θέλω να εκφράσω κάποιες δικές μου παρατηρήσεις παρ’ ότι είναι δύσκολο λόγω του ότι το όλο θέμα είναι χαοτικό. Αναρωτιέμαι πραγματικά εάν αυτοί που προτείνουν τη μετεξέλιξη (σε καιρούς οικονομικής κρίσης, προσπάθειας συγχώνευσης και κατάργησης τμημάτων, υποχρηματοδότησης και ανεργίας) δεν βλέπουν τα εμφανή προβλήματα καθώς και την ακαταλληλότητα της στιγμής, πέραν του μεγάλου λάθους της αποκοπής από τη γεωπονική επιστήμη. Καλώ λοιπόν, αυτούς που ενδιαφέρονται, να κοιτάξουν το πρόγραμμα σπουδών του τμήματος Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας Λάρισας (http://www.bio.uth.gr/index.php?option=com_content&view=category&id=48&Itemid=61&lang=el) και το προτεινόμενο πρόγραμμα του νέου τμήματος και να αναλογιστούν αν πραγματικά η μετεξέλιξη γίνεται χάρη της πρωτοτυπίας και γιατί είναι τόσο σίγουρο ότι το νέο τμήμα θα ξεπεράσει το τμήμα εκείνο το οποίο ήδη έχει λειτουργήσει από το 2000 και υπάγεται και στη σχολή Επιστημών Υγείας με ότι αυτό συνεπάγεται. (Επίσης μιας και αναφέρθηκε το θέμα πρωτοτυπία, από την εικόνα που έχω, πρωτοτυπία μου φαίνεται, ο συνδυασμός της γεωπονίας με τη βιοτεχνολογία, μιας και αμιγώς βιοτεχνολόγος μπορείς να βγεις και από άλλα ελληνικά πανεπιστήμια). Συνεχίζοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στο υπάρχων πρόγραμμα σπουδών της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας, το οποίο υστερεί σε αρκετά, όπως για παράδειγμα τα παρακάτω:

- Πλήρωση του προγράμματος με αρκετά μαθήματα ενδιαφέροντα μεν, τα οποία όμως θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από άλλα, πιο εξειδικευμένα και χρήσιμα για τον τομέα μας.

- Πολλά μαθήματα, συνοδεύονται και από «εργαστήριο», το οποίο πολλές φορές είναι τελείως θεωρητικό και θα μπορούσε να αποτελεί τμήμα της θεωρίας ή είναι συνοπτικό και υποτυπώδες τόσο που οι φοιτητές απορούν γιατί υπάρχει. Πραγματικά, μερικές φορές δίνεται η αίσθηση πως μερικά μαθήματα υπάρχουν όχι γιατί είναι πραγματικά αναγκαία (όσο αυτό μπορεί να ειπωθεί για ένα οιοδήποτε μάθημα), αλλά για να βρίσκουν λόγο ύπαρξης κάποιοι καθηγητές. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό αληθεύει και δεν θα ήθελα να του δώσω βαρύτητα ενός γεγονότος, αλλά και μόνο ότι υπάρχει σαν αίσθηση μεταξύ των φοιτητών έχει να πει πολλά.

Νομίζω λοιπόν, ότι ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα των μαθημάτων στο πρόγραμμα σπουδών και κατάρτιση ενός καινούργιου, με τον ίδιο περίπου αριθμό μαθημάτων το οποίο όμως θα αποτελούταν όσο το δυνατόν από περισσότερα βιοτεχνολογικά μαθήματα αλλά και όσο το δυνατόν περισσότερα απαραίτητα γεωπονικά μαθήματα θα μπορούσε να δώσει ένα πρόγραμμα σπουδών Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας που θα είχε τη δυνατότητα να παράγει πολύ καλά εκπαιδευμένους και έμπειρους βιοτεχνολόγους, οι οποίοι θα είχαν στο δυναμικό τους ουσιαστικές γνώσεις της φυτικής παραγωγής.

Όλα αυτά τα λέω θέλοντας να δείξω ότι υπάρχουν λύσεις απέναντι στο πρόβλημα λίγο-γεωπόνος, λίγο-βιοτεχνολόγος που επιδεικνύεται ώς επιχείρημα, πολύ καλύτερες και ασφαλείς από ότι η σύσταση ενός τμήματος από του μηδενός.

Χωρίς να θέλω να γίνω γραφικός, θα ήθελα να τονίσω τη χρησιμότητα των γεωπονικών γνώσεων, ως τράπεζα πληροφοριών, για τον επιστήμονα βιοτεχνολόγο. Πώς θα αναζητήσει ο βιοτεχνολόγος ερευνητής ένα επιθυμητό γονίδιο που υπάρχει σε κάποιο μακρινό συγγενή ενός προς βελτίωση καλλιεργούμενου φυτού στην άγρια χλωρίδα, εάν δεν έχει βασικές γνώσεις βοτανικής. Πώς θα προβλέψει το αποτέλεσμα της εισαγωγής ενός γονιδίου αν δεν ξέρει τον ρόλο του στο φυτό (φυσιολογία, ανατομία, βιολογικό κύκλο κ.α). Χωρίς να θέλω να καταστροφολογίσω σκεφτείτε έναν νέο βιοτεχνολόγο επιστήμονα ο οποίος φέρει στα χέρια του τη δυνατότητα δημιουργίας διαγονιδιακών φυτών ο οποίος δεν έχει καμία γνώση και καμία συναίσθηση λειτουργίας φυσικών οικοσυστημάτων, αλληλεπιδράσεων μεταξύ εντόμων-φυτών- ανθρώπων- μικροοργανισμών και άλλων ή του τρόπου καλλιέργειας και άλλων πιθανών επικίνδυνων παραμέτρων, κάτι το οποίο εκ φύσεως διαθέτει ένας βιοτεχνολόγος γεωπόνος. Δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα που ο καθένας μπορεί να σκεφτεί, γιαυτό δεν θα αναφέρω άλλα καθώς θεωρώ ότι είναι αυτονόητα για κάποιον που βλέπει με σοβαρότητα την επιστημονική δραστηριότητα.

Θίγοντας το θέμα εργασία πραγματικά αντιμάχομαι τη σύνδεση της έρευνας και γνώσης με αυτή, αλλά υπάρχουν τα περιθώρια για παιδεία αποσυνδεδεμένη με την αγορά εργασίας; Εν ολίγης, έχουμε στην Ελλάδα βιοτεχνολογικές εταιρίες οι οποίες θα απορροφήσουν έστω τους μισούς φοιτητές μας; (Δυστυχώς είμαστε τόσο πίσω που δεν έχουμε ούτε αρκετές εταιρίες που να μπορούν να μεταποιήσουν, συσκευάσουν και προωθήσουν βασικά προϊόντα της ελληνικής γης όπως το ελαιόλαδο -όλοι ξέρουμε την μοναδικότητά του- στο οποίο έχουμε συγκριτικό πλεονέκτημα). Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ένας ιδεατός απόφοιτος αυτού του νέου τμήματος μπορεί να βρει εργασία μόνο στο εξωτερικό τότε τίθεται το θέμα, θα μπορέσει ένα υποχρηματοδοτημένο και νεοσυσταθέν τμήμα μιας πρώην Γεωπονικής Σχολής να συναγωνιστεί τα αντίστοιχα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής;

Αντίθετα ένας βιοτεχνολόγος-γεωπόνος θα μπορούσε αν επέλεγε τελικά να μείνει στην Ελλάδα και δεν έβρισκε αμιγώς βιοτεχνολογική εργασία, να ασχοληθεί αφενός με οιαδήποτε γεωπονική επιχείρηση, αφετέρου, με πιο πρωτότυπες και πιο βιοτεχνολογικές εφαρμογές όπως: καλλιέργεια μανιταριών, ιστοκαλλιέργεια (παραγωγή πιστοποιημένων υγιών φυτών κα) και άλλα τα οποία ήδη έχουν αναφερθεί από άλλους και τα οποία είναι η κινητήριος δύναμη της ανάπτυξης του γεωργικού τομέα (όχι επειδή το λένε τα ΜΜΕ αλλά γιατί έτσι είναι).

Θα ήθελα να σχολιάσω επίσης κάτι που μου έκανε εντύπωση: αφού όπως στο προσχέδιο αναφέρεται, το νέο τμήμα δεν θα έχει καμία επαφή με το γεωπονικό πεδίο, ποιός ο λόγος να στεγάζεται και να υποβοηθάτε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γιατί να κάνει κάτι τέτοιο το ΓΠΑ;

Όσο αφορά το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», οι εμπνευστές του μόνο να μην ανακατεύουν τη Θεά της Σοφίας με τις ιδιοτελείς και κάθε άλλο παρά σοφές αλλαγές στον ήδη απαξιωμένο χώρο της παιδείας.

Τελειώνοντας, επειδή είμαστε ένας λαός που συνηθίζουμε να λειτουργούμε σαν όχλος και να απαλλασσόμαστε κάθε προσωπικής ευθύνης θα ήθελα να πω: πέρα από τις πεποιθήσεις οποιουδήποτε καθηγητή περί οργάνωσης και λειτουργίας του πανεπιστημίου, μήπως πρέπει να αναλογιστεί (ο κάθε καθηγητής) το πόσο σωστά, εποικοδομητικά και δυναμικά διδάσκει το μάθημά του μέσα στις ώρες που του δίνονται; Μήπως θα πρέπει να αναλογιστεί κατά πόσο καλλιεργεί την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα στους νέους βιοτεχνολόγους επιστήμονες ή κατά πόσο τους επαναπαύει με την μετριότητα; Θεωρώ ότι κανένα καινούργιο τμήμα, όποιο και αν ήταν αυτό δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερη πορεία από το σημερινό, εάν πρώτα δεν αφήναμε πίσω τις αποσπασματικές γνώσεις, τους βαριεστημένους μονολόγους που έχουν ως αποτέλεσμα μέχρι το τέλος του εξαμήνου να μην παρακολουθεί κανένας φοιτητής και τις «βολεμένες» συμπεριφορές. Με αυτές τις νοοτροπίες και 100 μαθήματα βιοτεχνολογίας δεν θα μπορούσαν να βγάλουν σωστούς βιοτεχνολόγους.

Αντί λοιπόν, να λειτουργήσουμε ανοργάνωτα και βιαστικά θέτοντας σε κίνδυνο την σοβαρότητα και την ύπαρξη της Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας, θεωρώ, όπως έδειξα και παραπάνω ότι μπορούμε να αναζητήσουμε λύσεις, πιο συνετές, που αποσκοπούν στην ποιοτική βελτίωση του τμήματος, πάντα ως τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Υ.γ: Ελπίζω να μην προσέβαλα οποιονδήποτε, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου 

Συνημμένα: